Ben Cengiz Zübeyir Menteşe.
İsmet Özel gibi ismimle başlamak istedim: Cengiz Zübeyir Menteşe.
Bugün bir eksikliğimi fark ettim. Halbuki değil mi, “Dünya eksik bir yerdir ve hep bir şeyler eksik olacaktır.”
Dünya ahiretin tarlasıdır. Burada ne ekersen onu biçersin; toprağa atılan ne ise o çıkar.
Ben Cengiz Zübeyir Menteşe.
Gülüşüm hep aynı yerde, koşuyor çocukluğum camiye. Haylazlığım boğazımın düğümünde. Sevincim gözlerimde ve kalbim... Kalbim ise...
Ben Cengiz Zübeyir Menteşe.
Ben Cengiz Zübeyir Menteşe, ben olduğum yerde, eksikliğim ile ve muhtaç olarak Rabbime arz ediyorum.
Biliyorum ki dünya eksik bir yerdir ve hep bir şeyler eksik olacaktır. Eksikliğimi ebedi olan yerde tamamlamak için Rabbime niyaz ediyorum ve ekiyorum: sevgi, saygı, hürmet ve en önemlisi insanlığı. Mahsul bir kere toprağa karışacak, bir kere açacak ve bir kere bu geçici mekânda yaşayacak.
Ben Cengiz Zübeyir Menteşe. Yazı yarım kalmadı. Yaşanacak bir ömür boyu zaman yok ama bir an var, o da şu an. Yol belli, iz belli, koku belli: Efendimizin yolundan, izinden, kokusundan gitmek ve Cenab-ı Hakk’a kavuşmak.
Ben Cengiz Zübeyir Menteşe. Vesselam ve dua ile.
7.11.26 wels/maibeyaz/zeyno/beykoz/giresun/trabzon/kardeşlik
